Şu linkteki yazıyı okumanızı rica
ediyorum: http://blog.alialtansaka.com/2009/03/27/tum-hastaliklarin-zihinsel-nedenleri/
Kardeşimin migreni var.Yakında
nörolojik muayeneden geçecek ve daha ciddi bir şey olmaması için dua ediyorum.Ona
psikolojik olarak nasıl yardımcı olabileceğimi araştırırken linkteki yazıyla karşılaştım. Okuduktan sonra sizlerle de paylaşmaya karar verdim çünkü zihnimiz bizi hasta ediyor ve ben de bunu bizzat yaşadım.Artık tedavisi
olmayan bir bağışıklık sistemi hastalığına sahibim: Myasthenia Gravis.
Bilenler ne illet bir şey olduğunu
bilir ama bilmeyenler için kısa bir özet geçeyim. Kelime anlamı kas
zaafı.Beyinden sinire geçen hareket emrinin, sinirden kasa geçerken
aksaması. Sebebi sinirden kasa hareket emrini ileten hücrelerin, bağışıklık
sistemince tehtid olarak algılanıp yapısını bozacak antikor üretilmesi. Sonuç
olarak iletinin kasa tam geçememesi sonucu, göz kapaklarında düşme, gözlerde
yana kayma ve çift görme, yutkunmada çiğnemede zorluk, hatta ilerlediği
durumlarda diyafram kasını da etkileyerek, nefes almanın da güçleşmesi ve ölüm
tehlikesini de barındıran,başlama sebebi bilinmeyen ve tam iyileşme tedavisi
olmayan bir hastalık maalesef.
En etkili tedavisi bağışıklık
sisteminin baskılanması ve vücutta bu hücreleri üreten timüs bezinin ameliyatla
alınması ile oluyor ki ben de iki yıl kortizon kullandım ve son iki senedir de timüsüm yok. Sonuç olarak normal insanlar gibi olmuyorsunuz artık.Onlar hasta olmamak
için bağışıklık sistemini güçlendirirken,sizinki güçlendiğinde siz hasta
oluyorsunuz.
Hastalığımın ortaya çıkmasından
önceki yakın dönemde, üst üste çok zor şeyler yaşadım.Ayrıntılarına girmek
istemiyorum ama maddi, manevi, ailevi, ilişkimle alakalı, en basitinden yeme
içme barınma gibi zaruri ihtiyaçlarımla alakalı ciddi yoksunluklar yaşadığım
bir dönemdi.Tek tutunduğum şey ilişkimdi ama görmemem gereken bazı şeyler
gördüm ve o durumdayken de kaldıramadım.Bir hafta boyunca yataktan
çıkmamış, yememiş, sürekli ağlamış,ölmek istemiştim.O hafta sonunda bir sabah
önümü göremiyordum.Aynaya baktığımda sağ gözüm yarıya kadar kapanmış ve sağa
kaymıştı. Evet. Başarmıştım. Artık istesemde net göremeyecek hale getirmiştim
kendimi. Görmez olaydım diye ağlarken, evet, başarmıştım.O an aynada kendime
bakarken,içimden geçen sadece buydu...
Linkteki yazıda timüse denk
gelirseniz,ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız.Sağlıkla kalın…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder